بدون دیدگاه

آناتومی و روش کار استارت موتور

این ویدیو تمام مراحلی که سیستم استارت خودروی شما طی میکند تا موتور و پیستون ها را به حرکت درآورد به صورت انیمیشن توضیح میدهد.

استارت موتور یک موتور الکتریکی قوی است که برای راه اندازی یک موتور مورد استفاده قرار میگیرد. استارت موتور یک دنده دارد، که با دندانه های فلایویل موتور درگیر میشود و میل لنگ را می چرخاند. موتوری که می بینید یک استارت پیش درگیر شونده است که در خودروهای مدرن استفاده می شود. این استارت از یک موتور الکتریکی برای بوجود آوردن گشتاور مورد نیاز برای برای میل استفاده می کند. قدرت مورد نیاز این موتور از باتری تامین می شود. مدار ساده سازی شده این منبع قدرت اینجا نشان داده شده است. قدرت تامین شده از باتری به یک سیم پیچ ارسال می شود. یک سوئیج احتراق بین باتری و سیم پیچ تعبیه شده تا انتقال نیرو رو خاموش یا روشن کند. سیم پیچ یک آهنربای الکتریکی است که جریان کوچکی برای به کار افتادن نیاز دارد. وقتی سوپیچ احتراق روشن است جریان الکتریکی به سیم پیچ میرسد. یک هسته متحرک که به اسم پلانجر شناخته می شود. در طول سیم پیچ که دو ترمینال مسی یک سوئیچ کنتاکتور را به هم متصل میکند سر می خورد. این کار مداری که از باتری شروع و به موتور ختم می شود را کامل میکند و باعث می شود روتور بچرخد. وقتی که سیم پیچ تخلیه می شود هسته برمیگردد و اتصال موتور و باتری قطع می شود.

ممکن است بپرسید چرا برای کاهش پیچیدگی بجای اتصال مستقیم باتری به موتور از سیم پیچ و کنتاکتور استفاده شده است. دلیل عدم استفاده از این مدار نیاز موتور به جریان الکتریکی خیلی بالاست. این موتور به طرز قابل توجهی قوی است و برای راه افتادن نیاز به حریان الکتریکی قوی دارد. برای تامین و کنترل این جریان سوئیچ احتراق باید به شکل عجیب و غریبی بزرگ باشد و این نیازمند دو کابل قوی از باتری به سوئیچ و و به موتور است. که از لحاظ فنی نامطلوب است. این دلیل استفاده از از سیم پیچی است که نیاز به جریان کمتری برای کار کردن دارد. سیم پیچ یک عملکرد بسیار مهم دیگر هم دارد. کمک می کند که دنده استارت به سمت جلو سر بخورد و قبل از چرخش موتور با فلایویل درگیر شود. با سُر خوردن دنده استارت به سمت فلایویل، آن به آرامی در محور خود می چرخد. همینطوری که می بینید. این چرخش با استفاده از یک زبانه مارپیچ ایجاد می شود. این چرخش به درگیر شدن ملایم دنده استارت با فلایول می شود. وقتی که دنده استارت و فلایویل به خوبی درگیر شوند، سوئیچ کنتاکتور بسته می شود و موتور می چرخد.

همیطوری که می بنید در مقایسه با فلایویل دنده استارت خیلی کوچک است. ضریب دنده فلایویل و دنده استارت معمولاً بین پانزده به یک تا بیست به یک می باشد. گشتاور بالای بدست آمده از این کاهش دنده هنوز هم برای راه اندازی موتور کم است و برای همین یک ست چرخدنده سیاره ای برای افزایش بیشتر گشتاور مورد استفاده قرار میگیرد. چرخدنده های سیاره ای برای کاهش های دنده بزرگ با وزن کم و فضای محدود بسیار مفید هستند. این مجموعه دنده متشکل از یک دنده خورشیدی یک دنده حلقوی، یک حمل کننده و یک ست دنده های سیاره ای است. در استارت خودرو دنده حلقه ای ثابت و دنده خورشیدی ورودی و حمل کننده دنده های خورشیدی خروجی است. برای مجموعه دنده ای اینجا می بینید نسبت دنده هفت به یک است. کاهش دنده ترکیبی باعث می شود تا به گشتاور مورد نیاز برای چرخاندن موتور برسیم. با استارت خوردن موتور باید درگیری دنده استارت و فلایول پایان یابد تا به موتور بخاطر سرعت بالای آن صدمه وارد نشود. این کار با آزاد کردن سوئیچ احتراق انجام می شود که سیم پیچ را تخلیه میکند و دنده استارت به جای خود بر میگردد. اما اگر اپراتور نتواند سوئیچ احتراق را آزاد کند، به محض استارت خوردن موتور فلایویل دنده استارت را با سرعت بالایی خواهد چرخاند و به موتور صدمه خواهد زد. برای جلوگیری از این اتفاق، یک کلاچ یک طرفه استفاده می شود. کلاچ یک طرفه یک ست غلتک، که بین جداره درونی و بیرونی نصب شده است، دارد. وقتی که جداره بیرونی توسط موتور می چرخد غلتک ها درگیر می شوند و نیرو را به دنده های استارت منتقل می کنند. به محض اینکه موتور استارت میخورد و دنده استارت را با سرعت می چرخاند؛ غلتک ها آزاد شده و انتقال نیرو متوقف می شود.

مطالب مشابه
Tags: دانشنامه فنی خودرو, مجله تخصصی مکانیک

مطالب مشابه بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست